Sêgoşeya Gilover... Meseleya Kebabê

Karwan Enwer

Du heval dixwazin ji bo nîvro kebabê bixwin, li gorî usûlê hin kesan divê yekî ji wan parê her duyan bide. Paşê berê xwe didin pêşangeha firotina otomobîlan! Li wir her kes yek otomobîla ji cûreyê (LADA) Lada ya sor dikirin, gava ku dixwazin para kirîna otomobîlan bidin, kebabxurê ku para nade telaqê li kebabxurê ku para daye dixwaze, tu dînarî nadî û ew li ser hesabê min e! gotinek ji vî û gotinek ji wî.. Temam camêrî gotina xwe kir û ezê pareyê LADA`yê bidim û vê jî neke meseleya kebabê!.

Meseleya vê kebabê û Lada`yê metelokek bû di dawiya salên heftêyî de ji dev bo dev dihat gotin, dema ku xelkê gundên sînorî di pêvajoya guhastinê de xistin nava komelgehên bi zorê, bi pereyê neftê yê Îraqê dihatin qerebûkirin, ji bo her donmekî zevî 2500 dînarên Îraqî dihat dayîn ji wê kesê re ku bi navê wî hatibû tomarkirin.

Ev guhastin du aliyên xwe hebûn, aliyê civakî ew bû ku xelkê bajaran sedan metelokên qeşmerî çêkiribûn li ser şêwaza xercê wê lehiya pereyan, ew qonax bi navê (dema tewîzê) dihat naskirin, hinek ji wan metelokan jî rastî tê de bû, lê bi tirş û xwê ve hatibûn xweşkirin, lewma bi kê re bihata gotin (tewîz e) diqîrîn û dest bi dijûnan dikir.

Aliyê duyem, aliyê rastiya tal a trajediya siyasî bû: Piştî têkçûna şoreşa kurd û peymannameya Cezayîrê di sala 1975'an de, damezrandina (Y.N.K) di heman salê de û derketina şoreşa nû di 1976'an de, bîroka koçberkirina bi zorê û valakirina şerîta sînorên Kurdistanê bi Îran û Tirkiyeyê re, kete hişê Sedam, ku sazkerê bîrokê û cîgirê serokkomar bû, destpêkê bi valakirina 5 kîlometreyan, paşê bi 10 û 15, li hinek cîhên sînorên Silêmaniyê, gihîşt 30 kîlometreyan, xelk bi neçarî ber bi ُّordargehên bi zorê ve hatin koçberkirin.

Li gorî raporên wê demê yên Human Rights Watch, di salên 1977 û 1978'an de, guhastin gihîşt lûtkeyê, nêzîkî 250 hezar welatiyên kurd xistin nava mûcemaetan (Kampên daxistî), armanca ji vê pêvajoya navxirap, birîna xwarin û cîhê hewandinê yê hêza pêşmerge bû, paşê bi navê sedema ewlehiyê valakirina sînoran bû.

Ev pêvajo li gelek cîhên din li dijî kurdan bi navên cuda hatiye bikaranîn, wekî tehcîr an tebeîd an terhîl an (Cordon Sanitaire), berê ji aliyê Jozeif Stalîn ve bi milyonan xelk di sala 1944'an de hatin koçberkirin û di nava wan de kurdên Gurcistanê, ku heta niha jî venegeriyane.

Li gorî tomarên dîrokî û rapora rêxistinên navneteweyî, Sedam çi ji destê wî hat kir, Stalîn jî pir zêdetir, bi armanca guhertina demografî û tobografiyaya navçeyeke berfireh û têkbirina peywendiya niştecihên wê bi ax û zevî û sînor û jîngeh û gund û sirûştê ve, xelkê van gundan di wargehên bi zorê de tund kirin, ji hemûyan tirsnaktir nehîştina cudahiya di navbera xelkê bajar û xelkê gund de, ji aliyê şaristaniyê ve ne ku erdnîgarî, ku heta niha jî kurd baca wê dide.

Beriya Sedam, Jozeif Stalîn heman bîroka ceriband û miletê kurd ê sovyet dabeş kir li ser Qazaxistan, Tirkmenistan, Azerbaycan û Çeçenistanê û...hwd, heta niha jî perçebûna kurdên sovyet nehatiye yekxistin, lewma kolandina rehê kurd li ser axa bab û bapîran, bernameyek bû ji bo helandin û tinekirin û jenosîdê.

Digel vê kiryar û reftara hovane, pirsek pir komîk di hişê min de ye, ew jî ew e: Eger Stalîn û Sedam bi hev re wekî du biraderên destpêkê, biçûna ji bo xwarina kebabê, kîjanî dê para yê din bida? Bawer bin ku tu kesî para yê din nedida, ji ber ku ev du nav di dîrokê de, du serokên herî xirab in ku miletê xwe koçber kirine, xwîna milet û herî zêde kesên nêzîk û naskirî û zava û kesûkarên xwe bi destê xwe kuştine, heta roja mirina xwe yek kes nebûye hevalê wan, îdî çawa parê kebabê ji bo hev didin?!.

Ev jî dişibe sêgoşeya gilover.

*** "Sêgoşeya Xwar" navê quncikeke heftane ye ku rojên duşeman di rojnameya (Kurdistanî Nwê) de tê weşandin.
PUKMEDIA