نهمین سالگرد درگذشت مام جلال؛ ۶۰ سال مبارزه و دیپلماسی در راه آزادی

کردستان 01:22 PM - 2026-10-03

بعدازظهر روز سه‌شنبه، ۳ اکتبر ۲۰۱۷، «مام جلال» (رئیس‌جمهور جلال طالبانی) در آلمان چشم از جهان فروبست و هر ساله در شهرها و شهرک‌های کردستان، یاد و خاطره آن ضایعه بزرگ گرامی داشته می‌شود.مام جلال که نخستین رئیس‌جمهور منتخب عراق و دبیرکل اتحادیه میهنی کردستان بود، در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲ به دلیل وخامت وضعیت جسمانی از بغداد برای دریافت درمان پزشکی به آلمان اعزام شد؛ اما افسوس که در ۳ اکتبر ۲۰۱۷ قلب بزرگش از تپش ایستاد و درگذشت.

زندگینامه رئیس مام جلال

مام جلال فرزند شیخ حسام‌الدین فرزند شیخ نوری فرزند شیخ غفور، در تابستان سال ۱۹۳۲ در روستای «کلکان» از دامنه‌های کوه کوسرت، با چشم‌اندازی به دریاچه دوکان متولد شد. او چند سالی از دوران کودکی خود را در آن روستا گذراند تا اینکه پدرش به عنوان رهبر تکیه طالبانی در کویه منصوب شد. او در آنجا وارد مدرسه ابتدایی شد و تحصیلات خود را با موفقیت به پایان رساند. او دانش‌آموزی زیرک و لایق بود و از همان دوران کودکی نشانه‌های رهبری در او پدیدار بود؛ به‌طوری‌که پیش از همسن‌وسالان خود در مجالس عزا و مراسم آن دوران پیشقدم می‌شد و بامدادان هنگام صف کشیدن دانش‌آموزان، معلمان پیش از همه او را برای خواندن سرودهای ملی و میهنی برمی‌گزیدند.

از همان جا بود که اندیشه ملی‌گرایی در درون او جوانه زد و به تدریج بر وجودش مستولی گشت. هنگامی که به پایه چهارم ابتدایی رسید، یکی از پیشتازان دانش‌آموزی بود که با اشتیاق در فعالیت‌های مدرسه، از جمله سخنرانی و تئاتر شرکت می‌کرد.

اگرچه برگزاری جشن نوروز از سوی دولت‌های پی‌درپی عراق ممنوع بود، اما ملت کردستان هر سال در ۲۱ مارس آن را با سرور جشن می‌گرفتند؛ چرا که این جشن نزد کردها مقدس و نماد پیروزی بر ستمگران به شمار می‌رفت:

سال ۱۹۴۵: جشن مردمی نوروز در کویه برپا شد و رئیس طالبانی که ۱۳ سال داشت، در آن شرکت کرد و سخنرانی شورانگیزی ایراد نمود که مایه شگفتی معلمان و حاضران شد.

سال ۱۹۴۶: وی به همراه چند تن از دوستان دانش‌آموز خود و به توصیه یکی از معلمان، انجمن فرهنگی مخفیانه‌ای به نام «انجمن پیشبرد کتابخوانی» (K.P.X) تأسیس کرد و مام جلال به عنوان دبیرکل آن برگزیده شد. هدف این انجمن تشویق دانش‌آموزان به مطالعه آزاد بود.

در همان سال: پس از تأسیس حزب دموکرات کردستان در ۱۶ اوت ۱۹۴۶، تحت تأثیر برنامه‌های حزب قرار گرفت و در چارچوب تشکیلات آن به فعالیت‌های دانش‌آموزی پرداخت.

پس از ورود به فعالیت‌های سیاسی، روزنامه «رزگاری» (رهایی) که حزب دموکرات کردستان به صورت مخفیانه منتشر می‌کرد، مقالات کوتاه او را با نام مستعار «آگر» (آتش) به چاپ می‌رساند.

سال ۱۹۴۷: به عضویت حزب دموکرات کردستان درآمد و در انجام وظایف و مأموریت‌های حزبی فعال و کارآمد ظاهر شد.
سال ۱۹۴۸: مقطع ابتدایی را به پایان رساند و وارد دبیرستان کویه شد. آن سال به «سال وثبه» (قیام) شهرت یافت؛ سالی که ملت عراق توانست پیمان‌نامه «پورتسماوث» را لغو کند، دولت صالح جبر را سرنگون سازد و دولت محمد صدر را روی کار آورد. در فضای آزاد برخاسته از این قیام، انتخابات سراسری دانش‌آموزی برای تعیین نمایندگان کنگره عمومی برگزار شد.
رئیس مام جلال طالبانی به عنوان نماینده دانش‌آموزان کویه برگزیده شد و در نخستین کنگره دانش‌آموزان عراق که در آوریل ۱۹۴۸ در میدان «السباع» بغداد تشکیل گردید، شرکت جست.

در این کنگره برای نخستین بار صدای شاعر بزرگ «محمد مهدی جواهری» را شنید که قصیده معروف خود «روز شهید» را در سوگ برادرش جعفر و شهدای وثبه (قیام) سروده بود. آن لحظات در زندگی رئیس طالبانی تاریخی بود و او را به یکی از شیفتگان شعر جواهری تبدیل کرد؛ دوستی عمیقی میان آن دو شکل گرفت که تا واپسین روزهای حیات شاعر پایدار ماند.

سال ۱۹۴۹: در سایه حکومت نظامی و جو ارعابی که کردستان و عراق را فراگرفته بود، رئیس طالبانی در تشکیلات حزبی ارتقا یافت و به عضویت کمیته ناحیه کویه درآمد.

فوریه ۱۹۵۱: در دومین کنگره حزب دموکرات کردستان به عضویت کمیته مرکزی انتخاب شد، اما برای حفظ انسجام صفوف حزب، جایگاه خود را به رفیقی که تازه از زندان آزاد شده و در کنگره حضور یافته بود، واگذار کرد.
همان سال ۱۹۵۱: به همراه چند تن از یارانش دستگیر و به شهر موصل تبعید شد. وی در آنجا نیز به مبارزه سیاسی ادامه داد و سپس برای تکمیل تحصیلات و بازسازی سازمان‌های حزب راهی کرکوک شد و مسئولیت تشکیلات کرکوک را بر عهده گرفت. در همان سال چاپ و پخش اعلامیه‌ها را به صورت مخفیانه تا روز دستگیری مجدد هدایت کرد.

سال ۱۹۵۲:وارد دانشکده حقوق بغداد شد. با وجود پراکندگی تشکیلات حزب دموکرات در آن مقطع، مام جلال موفق شد ساختار سازمانی حزب را تحکیم بخشد.


ژانویه ۱۹۵۳: در سومین کنگره حزب دموکرات کردستان شرکت کرد و به عضویت کمیته مرکزی برگزیده شد. در ماه فوریه سرپرستی نخستین کنگره «اتحادیه دانشجویان کردستان» را بر عهده گرفت و به عنوان دبیرکل اتحادیه دانشجویان کردستان انتخاب گردید. در همان سال یکی از بنیان‌گذاران «اتحادیه جوانان دموکرات کردستان» بود و همزمان به عنوان نماینده حزب در اکثر احزاب مخفی و آشکار عراقی فعالیت داشت. سال ۱۹۵۴: به عضویت دفتر سیاسی برگزیده شد.

سال ۱۹۵۵: به خارج از عراق سفر کرد و در جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان در ورشو شرکت نمود و از آنجا به اتحاد جماهیر شوروی سابق و چین سفر کرد.

سال ۱۹۵۶: در انظار ناپدید شد، به مبارزه زیرزمینی روی آورد و ناچار شد تحصیل در سال چهارم حقوق را نیمه‌کاره رها کند.

سال ۱۹۵۷: به سوریه و مسکو سفر کرد و در جشنواره جوانان و دانشجویان مسکو شرکت نمود. او حضور در سوریه را فرصتی برای ارتباط با کردهای آن سامان دانست و پیوندهای سیاسی مستحکمی ایجاد کرد. در همان سال به عراق بازگشت و در فعالیت‌های «دفتر سیاسی حزب دموکرات متحد کردستان» مشارکت جست و مسئولیت روزنامه «خبات کردستان» را که به طور مخفیانه در سلیمانیه منتشر می‌شد، عهده‌دار گردید.

نخستین روز پیروزی انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸:

سرپرستی سازماندهی تظاهرات مردمی سلیمانیه را با همکاری یاران حزبی بر عهده گرفت. سپس به بغداد رفت و در امور دفتر سیاسی و انتشار مجله «رزگاری» (رهایی) مشارکت کرد و بار مبارزاتی رو به گسترش حزب را به دوش کشید؛ از جمله ضرورت وجود یک حزب پیشاهنگ کردی و نهادهای صنفی در رویارویی با تلاش‌هایی که می‌خواستند حزب دموکرات کردستان را به دنباله‌روی یک حزب عراقی تبدیل کنند.

سال ۱۹۵۹: بار دیگر به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان و دفتر سیاسی انتخاب شد و همزمان به عنوان افسر وظیفه در گردان چهارم تانک خدمت کرد. او در انتشار روزنامه عربی‌زبان «خبات» مشارکت داشت و مقالات خود را با نام مستعار «پیروت» می‌نگاشت.

سال ۱۹۶۰: مسئول شاخه سلیمانیه و عضو دفتر سیاسی بود و دوره‌های آموزشی ویژه‌ای برای کادرها برگزار کرد.
سال ۱۹۶۱: سردبیر روزنامه «کوردستان» شد. پس از توقیف روزنامه خبات، تحت تعقیب در بغداد قرار گرفت، اما در شب نوروز همان سال سخنرانی تندی علیه دیکتاتوری ایراد کرد و به دفاع از بارزانی پرداخت؛ اقدامی که منجر به صدور حکم بازداشت وی از سوی قاسم شد. او به طور مخفیانه به سلیمانیه برگشت، مخفی شد و در سازماندهی اعتصاب عمومی ششم سپتامبر مشارکت کرد.

سپتامبر ۱۹۶۱: همزمان با آغاز انقلاب، مسئول منطقه سلیمانیه بود؛ نخستین پایگاه انقلاب را در «چمی ریزان» برپا ساخت و فرماندهی نیروهای پیشمرگه تیپ سلیمانیه را بر عهده گرفت تا جایی که این نیرو گسترش یافت و به نیرویی عظیم تبدیل شد؛ در نتیجه به عنوان فرمانده نیروهای پیشمرگه کردستان منصوب گردید.

نوروز ۱۹۶۲: رهبری هجوم گسترده به منطقه شارباژێر را فرماندهی کرد و طی چند روز تمامی پاسگاه‌های انتظامی ناحیه بناوسوته و چوارتا را تسخیر نمود و نیروها را به سوی شهرستان پنجوین هدایت کرد و تمام آن منطقه را آزاد ساخت. بدین‌سان، مناطق شارباژێر و پنجوین به دو کانون انقلاب و رهبری تبدیل شدند. در سال‌های ۱۹۶۲-۱۹۶۳ بیشتر مناطق قره‌داغ، قلعه‌سیوکه، گرمیان و سنگاو آزاد شدند. مام جلال در آن دوران فرمانده نیروی «رزگاری» (رهایی) بود و همزمان تأسیس مراکز «بمو»، «حلبچه»، «طویله» و «بیاره» را سرپرستی کرد.

سال ۱۹۶۳: پس از کودتای سیاه فوریه، مام جلال به عنوان رئیس هیئت کردی برای مذاکره با دولت جدید تعیین شد؛ دولتی که ابتدا تمایل خود را به گفت‌وگو و حل مسالمت‌آمیز مسئله برحق کرد نشان داده بود. او همچنین به جمهوری مصر و الجزایر سفر کرد و با عبدالناصر و بن بلا دیدار نمود. در همان سال به اروپا سفر کرد تا نماینده انقلاب کردستان باشد و در معرفی مسئله کرد، تشریح وضعیت کردستان و جلب کمک‌های مردمی و دولتی در کشورهای فرانسه، آلمان، روسیه، چکسلواکی و اتریش موفق عمل کرد.

سال ۱۹۶۴: به کردستان بازگشت و فرماندهی نیروی رزگاری را از سر گرفت.
سال ۱۹۶۷: در نشست «سوسیالیست‌های عرب» در الجزایر شرکت کرد و پژوهشی پرمحتوا پیرامون مسئله کرد، مشروعیت جنبش رهایی‌بخش ملی کرد و دوستی کرد و عرب ارائه داد.

سال ۱۹۷۰: نقشی سرنوشت‌ساز در وحدت مجدد دو جناح حزب دموکرات کردستان ایفا کرد که پیش‌تر دچار انشعاب و درگیری‌های تلخ و خونینی شده بودند.

سال ۱۹۷۲: به خارج از عراق سفر کرد و مدتی در لبنان، مصر و سوریه اقامت گزید. پس از سقوط انقلاب کردستان در پی امضای توافق‌نامه الجزایر میان صدام و شاه ایران در مارس ۱۹۷۵، رئیس طالبانی در همان مناطق باقی ماند.

۱ ژوئن ۱۹۷۵: در دمشق به همراه جمعی از یارانش، «اتحادیه میهنی کردستان» (PUK) را تأسیس کرد، نقشه ازسرگیری انقلاب نوین را طرح‌ریزی نمود و در ۱ ژوئن ۱۹۷۶ آن را اعلام کرد و به عنوان دبیرکل این حزب برگزیده شد.

در سال‌های پس از تأسیس «اتحادیه میهنی کردستان»، بر فعالیت‌های سیاسی و رهبری حزب و انقلاب استوار ماند و به همراه یارانش در کوهستان‌ها و غارهای کردستان زیست.

به گواهی بسیاری از ناظران سیاسی، او یکی از محرک‌های اصلی همگرایی مواضع در صفوف اپوزسیون عراق در کنگره‌های نیویورک، لندن، صلاح‌الدین و تمامی نشست‌های پس از آن بود که به سازماندهی و انسجام بیت عراقی مربوط می‌شد. او میزبان اکثریت قریب به اتفاق نیروهای عراقی در کردستان بود و از آنان همه‌جانبه پشتیبانی کرد.

در عرصه بین‌المللی نیز رئیس طالبانی در نشست‌ها و کنگره‌های بین‌‌الملل سوسیالیست شرکت جست و با رهبران سیاسی جهان دیدار کرد.

افزون بر شخصیت سیاسی، اندیشمندی هشیار، نویسنده و حقوقدان بود؛ به عنوان روزنامه‌نگار در نشریات مخفی و آشکار قلم زد و در سال ۱۹۵۹ به عضویت شورای سندیکای روزنامه‌نگاران عراق انتخاب شد که ریاست آن را شاعر بزرگ، محمد مهدی جواهری بر عهده داشت.

رئیس طالبانی از نویسندگان نام‌آوری است که با آثار  خود، کتابخانه عربی و کردی را غنی ساخته و آثارش به منابعی کلیدی در پژوهش تاریخ جنبش سیاسی کرد و عراق تبدیل شده‌اند.

پس از سرنگونی رژیم بعث، به عضویت «شورای حکومتی» عراق درآمد و در نوامبر ۲۰۰۳ ریاست این شورا را بر عهده گرفت و کارآمدی خود را در مدیریت امور کشور به نمایش گذاشت.

۶ آوریل ۲۰۰۵: مام جلال توانست ۲۲۷ رأی از مجموع ۲۴۸ رأی اعضای مجمع ملی عراق را به دست آورد و با رأی مستقیم به عنوان نخستین رئیس‌جمهور منتخب عراق برگزیده شود. بدین‌گونه ازباشکوه‌ترین دروازه‌ها وارد تاریخ کردستان، از زیباترین دروازه‌ها وارد تاریخ عراق و از نام‌دارترین دروازه‌ها وارد تاریخ سیاسی و دموکراتیک جهان شد.

۲۰۰۵ تا ۲۰۱۴: برای دو دوره متوالی به عنوان رئیس‌جمهور عراق انتخاب شد.۱۷ دسامبر ۲۰۱۲: در بغداد دچار سکته مغزی شد و برای درمان به بیمارستانی در آلمان منتقل گردید و پس از مدتی با بهبودی نسبی به شهر سلیمانیه بازگشت.از آن پس تا هنگام درگذشت، چندین بار برای درمان به آلمان سفر کرد و سرانجام در ۳ اکتبر ۲۰۱۷ قلب بزرگش از تپش ایستاد و دار فانی را وداع گفت.
اعلام خبر درگذشت مام جلال توسط اتحادیه میهنی کردستان
سعدی احمد پیره، سخنگوی وقت دفتر سیاسی اتحادیه میهنی کردستان، طی کنفرانسی خبری در شهر اربیل، خبر درگذشت رئیس مام جلال، دبیرکل اتحادیه میهنی کردستان را اعلام کرد.
سوگواری مردمی
شهروندان در سلیمانیه، اربیل، حلبچه، بادینان، جلولا، گرمیان، خورماتو، روژآوا، خانقین، کلار، دهوك و اکثر شهرهای کردستان در مکان‌های گوناگون برای رئیس مام جلال مراسم سوگواری برپا کردند. همزمان شماری از جوانان از پنجوین با پای پیاده راهی سلیمانیه شدند تا در مراسم خاکسپاری حضور یابند.

اعلام عزای عمومی سراسری در عراق

دولت عراق به مناسبت درگذشت رئیس مام جلال، دبیرکل اتحادیه میهنی کردستان و رئیس‌جمهور پیشین عراق، سه روز عزای عمومی در سراسر کشور اعلام کرد. هیچ رهبر کردی به اندازه مام جلال در رسانه‌های جهانی شناخته شده نبود؛ از این رو رسانه‌های بین‌المللی با اهمیتی فراوان به بازتاب این فقدان پرداختند.

اعلام هفت روز عزای عمومی در اقلیم کردستان

سخنگوی وقت حکومت اقلیم کردستان در روز درگذشت رئیس مام جلال، هفت روز عزای عمومی در تمامی نهادها و سازمان‌های دولتی اعلام کرد و دستور داد پرچم‌های کردستان و عراق در وزارتخانه‌ها و نهادها به مدت یک هفته به حالت نیمه‌افراشته درآیند.

بازگشت پیکر مطهر به سلیمانیه و آیین خاکسپاری

ساعت ۷:۰۰ بامداد ۶ اکتبر ۲۰۱۷، پیکر رئیس مام جلال با پروازی اختصاصی از فرودگاه برلین راهی سلیمانیه شد. ساعت ۱۱:۳۰ پیش از ظهر، هواپیمای حامل پیکر ایشان در فرودگاه سلیمانیه به زمین نشست و با پروتکل بین‌المللی، تشریفات نظامی، طنین‌انداز شدن سرودهای ملی عراق و ترانه ملی کرد، شلیک ۲۱ توپ و رژه گارد تشریفات، با حضور فؤاد معصوم رئیس‌جمهور وقت عراق، مسعود بارزانی، كوسرت رسول علی، هێرۆ خان، نچیرڤان بارزانی، قباد طالبانی، مقامات بلندپایه حکومتی و پارلمانی عراق، سفرای کشورهای خارجی، هیئت عالی‌رتبه ایران، هیئت سازمان ملل و احزاب و جریان‌های عراقی و کردی مورد استقبال قرار گرفت.

پس از استقبال نظامی، مراسم نثار تاج گل بر پیکر مطهر رئیس مام جلال با حضور شخصیت‌هایی چون فؤاد معصوم، مسعود بارزانی، محمدجواد ظریف وزیر خارجه وقت ایران، معروف بخیت نماینده پادشاه اردن، قاسم اعرجی وزیر کشور وقت (به نمایندگی از حیدر عبادی)، سلیم جبوری رئیس پارلمان، نچیرڤان بارزانی نخست‌وزیر اقلیم، یان کوبیچ نماینده دبیرکل سازمان ملل، سفرای آمریکا، ایتالیا، اتحادیه اروپا، نمایندگان پارلمان کردستان، عثمان بایدمیر (HDP)، انور مسلم (روژآوا)، کنسول‌ها، شێخ جعفر شێخ مصطفی (فرمانده نیروهای ۷۰) ،خوانواده و رهبری اتحادیه میهنی کردستان برگزار شد.
سپس کاروان تشییع پس از سه ساعت توقف در فرودگاه، در میان خیل عظیم شهروندان از خیابان سالم به سوی «مسجد بزرگ سلیمانیه» بدرقه شد. پس از اقامه نماز میت با حضور ده‌ها هزار تن، پیکر مطهر به سوی آرامگاه ابدی‌اش در تپه «دباشان» مشایعت شد. در میان اندوه و حماسه حضور صدها هزار تن از مقامات و شخصیت‌های داخلی و خارجی، پیکر مطهر در مرتفع‌ترین نقطه شهر در دباشان به خاک سپرده شد.

سخنرانی قباد طالبانی به نمایندگی از خانواده

پس از خاکسپاری، قباد طالبانی متن سخنرانی خانواده طالبانی را قرائت کرد و گفت: «درست است که مام جلال پدر من و بافل بود، اما او عموی همه شما بود.» او ضمن قدردانی از همدردی ملت کردستان در چهار بخش کردستان تأکید کرد: «برای آسودگی روح پاک مام، باید وحدت و همبستگی میان صفوف ملت کردستان را پاس داریم تا بتوانیم پیام مقدس او را محقق سازیم.» وی افزود که مام جلال زندگی خود را فدای کردستان و ملت عراق کرد و همگان را به همگرایی فراتر از تعلقات حزبی فراخواند.

مراسم یادبود در جهان

مراسم پرسه و یادبود مام جلال در روزهای ۷ و ۸ اکتبر ۲۰۱۷ در شهرهای گوناگون کردستان و عراق (سلیمانیه، اربیل، کرکوک، بغداد) و کشورهای آمریکا (دالاس)، بریتانیا، اتریش، سوئد، فنلاند، هلند، ایتالیا، سوئیس، یونان، نروژ، آلمان و پاریس برگزار شد.

بازتاب درگذشت مام جلال در رسانه‌های معتبر جهان

بی‌بی‌سی: مام جلال تأثیری شگرف بر تاریخ سیاسی جدید عراق داشت؛ سیاستمداری توانا، محترم و باتجربه که دوران حکومت پادشاهی و جمهوری را درک کرده بود.

گاردین: طالبانی کلید مرحله گذار، بازسازی و ساختاردهی مجدد عراق پس از سقوط صدام در ۲۰۰۳ بود و پس از انتخابات به عنوان رئیس‌جمهور برگزیده شد.

اشپیگل آلمان: مام جلال نخستین سیاستمدار کردی است که به ریاست‌جمهوری عراق رسید.
تلفن آلمان (ARD): او را «سیاستمداری دوراندیش، نخستین مخالف حکم اعدام و مخالف تجزیه کردستان» توصیف کرد.

دیایتچه تسایتونگ: نخستین رئیس‌جمهور غیرعرب عراق که تا سال ۲۰۱۴ سکان ریاست‌جمهوری را در دست داشت.
دویچه وله: کردها او را «مام جلال» و عراقی‌ها او را «سوپاپ اطمینان» (سَمام أَمان) می‌نامیدند؛ کسی که همواره میان کرد و عرب پل دوستی می‌‌زد و روابط دوستانه با همسایگان داشت.

نیویورک تایمز: طالبانی با مهارت خود توانست فراتر از یک مقام تشریفاتی، پلی میان جریان‌ها ایجاد کند و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ رهبری قدرتمند و تأثیرگذار باشد.

لس‌آنجلس تایمز: او پیوسته به عنوان محور همگرایی سیاسی عمل کرد و با انعطاف توانست کرد، شیعه و سنی را گردهم آورد.

سی‌ان‌ان: به نقش او به عنوان نخستین رئیس‌جمهور غیرعرب عراق و تلاش‌های مداومش برای درمان بیماری اشاره کرد.

روسیا الیوم: برجسته‌ترین رهبر کرد جهان، باتجربه، سنگین و محترم نزد تمامی طیف‌های سیاسی عراقی.

اسپوتنیک روسیه: او بهترین شخصیت توافقی پس از ۲۰۰۳ بود که می‌توانست در یک زمان هم دوست آمریکا و هم دوست ایران باشد.

رویترز: مذاکره‌کننده‌ای زیرک با روابط ممتاز با ایران و احزاب شیعه عراقی که قدرت واقعی را در دست داشتند.

فرانس ۲۴: سیاستمداری وزین و مذاکره‌کننده‌ای بسیار زیرک که قادر بود مخالفان را دور یک میز بنشاند.

روزنامه خلق چین: بنیان‌گذار اتحادیه میهنی کردستان در سال ۱۹۷۵ و نخستین رئیس‌جمهور کرد تبار عراق در سال ۲۰۰۵.

فرانس‌پرس: مخالف سرسخت رژیم صدام حسین.

امروز، ۳ اکتبر ۲۰۲۶، پس از گذشت ۹ سال از رحلت رئیس مام جلال، این یادبود بار دیگر با حضور گسترده مقامات ارشد اجرایی، اعضای دفتر سیاسی و آحاد مردم بر مزار ایشان گرامی داشته شد و همگان بر وفاداری به راه و آرمان‌های او تأکید کردند.

PUKMEDIA