چرا یادواره ۳۱ اوت؟

لطیف نیرویی

  یادآوری رویداد ۳۱ اوت ۱۹۹۶، بدین معنا نیست که رسانه‌های «اتحادیه میهنی کردستان»  دقیقاً مانند روزهای وقوع آن فاجعه دلخراش، پیام‌های خود را علیه «پارت دمکرات کردستان»  منتشر کنند و زخم‌ها را بیشتر بشکافند.

  همچنین، برای این نیست که رسانه‌های پارت دمکرات کردستان در این سالگرد تلخ، همانند روز ورود نیروهای رژیم سابق به شهر اربیل (پایتخت)، برای این فاجعه توجیه‌تراشی کنند و به تهدیدات بیشتر بپردازند.

  به همین ترتیب، این یادآوری برای این نیست که سایر احزاب و جریان‌های سیاسی اقلیم کردستان و عراق — که در آن روز در شهر اربیل هدف هجوم ارتش رژیم وقت عراق قرار گرفتند؛ از جمله: جریان‌های اپوزیسیون عراق، پ.ک.ک، حزب سوسیالیست کردستان، حزب زحمتکشان کردستان، حزب کمونیست، جنبش دمکرات‌خواهان کردستان، حزب مدافعان کردستان و دیگران — زنگ انتقام‌جویی را به صدا درآورند.

  بلکه هدف از آن، گرامیداشت یاد شهدا و مفقودان آن روز و ادای احترام و فروتنی در برابر روح پاک آنان است.

  همچنین، این یادآوری برای آن است که نسل کنونی و نسل‌های آینده، به عنوان یک درس تاریخی، با یکی از تلخ‌ترین روزهای تاریخ ملت خود آشنا شوند.

  هدف آن است که مردم کردستان به طور کلی و احزاب و جریان‌های سیاسی کردستان به طور ویژه، بیش از پیش به این حقیقت پی ببرند که اختلافات – هر اندازه هم که زیاد، پیچیده، بزرگ و گره‌خورده باشند – راه‌حل آن‌ها صرفاً و منحصراً از طریق گفت‌وگو و سازش امکان‌پذیر است. توسل به هر ابزار دیگری به ویژه «کارت خارجی»، پیامدی به دنبال خواهد داشت که تا ابد زخمی عمیق بر جای می‌گذارد و آثار سوء استفاده از آن بر پیشانی همه باقی می‌ماند.

  این یادآوری برای آن است که همه جریان‌ها متوجه این واقعیت باشند که همواره بازیگران خارجی آماده‌اند تا ضربه‌ای مهلک و جبران‌ناپذیر بر پیکر اقلیم کردستان وارد کنند و تنها چشم‌انتظار چراغ سبزی برای آغاز آن هستند.

  یادآوری رویدادهای دردناک و فجایع جگرسوز در تجربه بیشتر ملت‌ها، ابزاری برای انتقام‌جویی و کاشتن بذر کینه و نفرت نیست، بلکه همچون درس تاریخی عمل می‌کند تا پژوهشگران دانشگاهی و مراکز مطالعاتی با واکاوی و تحلیل این رخدادها، خطرات آن را تبیین کرده و به راهکارهایی دست یابند که مانع از تکرار چنین فجایعی شود.

PUKMEDIA