تحقق رؤیای دیرینۀ مام جلال در توحید پیشمرگه

کاروان شیخ عثمان

آرمان دیرینۀ رئیس مام جلال و ما در توحید نیروهای پیشمرگۀ کردستان تحقق یافت

هنگام اعلام توحید نیروهای پیشمرگۀ کردستان، در حال مطالعه‌ی سخنرانی ارزشمند رئیس مام جلال بزرگ بودم که آن را در سال ۱۹۸۳ در منطقۀ ختی طی نشستی گسترده با کادرهای نیروی پیشمرگۀ کردستان ایراد کرده بود.

به آن صفحات رسیده بودم که در آن‌ها، ایشان به بحث درباره‌ی نیروی پیشمرگۀ کردستان می‌پردازد و تأکید می‌کند که عنوان «پیشمرگه» خود گویای ماهیت آن است و تعلق به ملت کردستان دارد، نه به هیچ حزب و تشکلی؛ از این‌رو، باید این نام و عنوان حفظ شود و برچسب هیچ حزبی بر آن زده نشود.

رفیق دبیرکل (PUK) با نگاهی بسیار ژرف به پیشمرگه می‌نگرد و آن را نیروی خلق می‌داند نه حزب. لذا با خطاب قرار دادن رهبران سیاسی وقت، فرماندهان و دیگر کادرها می‌فرماید: «نیروی پیشمرگۀ کردستان، نیروی «کومه‌له» نیست، نیروی انقلابیون نیست؛ نیروی پیشمرگۀ کردستان، نیروی پیشمرگۀ خلق کردستان است و فراتر از اتحادیۀ میهنی کردستان قرار دارد. پیشمرگه نیرویی است که می‌خواهد همۀ مبارزان مسلح را، از هر حزب و جریانی که ممکن است باشند، در خود گردهم آورد. ما هوادار شعار ارتش جنگی هستیم و بر این باوریم که باید تنها یک نیروی پیشمرگه در کردستان وجود داشته باشد. فرض کنید فردا حزب کمونیست یا هر نیروی دیگری این اصل را پذیرفت؛ بسیار خب، هنگامی که نیروهای پیشمرگه‌مان را گردآوری کردیم، نیروی پیشمرگه شامل اعضای حزب کمونیست، کومه‌له و انقلابیون خواهد بود؛ کسانی که تنها وابستگی‌شان به اتحادیۀ میهنی کردستانِ است و بس؛ کسانی که نه عضو "کومه‌له"‌اند و نه عضو سازمان (اتحادیه انقلابیون)، بلکه هیچ تعلق‌‌خاطر سازمانی ندارند و تنها باور و اندیشه‌ای مترقی و انقلابی آنان را گردآورده و به درون صفوف نیروی پیشمرگۀ کردستان کشانده است. بنابراین، این حقیقت را در دل‌های خود جای دهید که برادران، این نیروی پیشمرگۀ کردستان است؛ نیروی توده‌های مردم کردستان که حتی فراتر از سیاست‌های اتحادیۀ میهنی کردستان است و علاوه بر "کومه‌له" و "اتحادیه انقلابیون" ، فقط عضو اتحادیۀ میهنی کردستان هستند.»

«بر این اساس، نظریه‌ای که هم‌اکنون مطرح کرده‌ایم، یعنی مسئلۀ ارتش خلق، ارتش توده‌های مردم و ارتش رهایی‌بخش، باید به‌خوبی توسط کادرهای سیاسی درک شود.» ایشان حتی در آن شرایط نیز یادآور می‌شوند که اعضای اتحادیۀ میهنی باید این حقیقت را در ذهن خود نهادینه کنند که روزی این آرمان توحید پیشمرگه محقق خواهد شد و لازم است از هم‌اکنون خود را با آن وفق دهند. از این روست که پافشاری محکم‌تر سیاستِ (PUK) را به نمایش می‌گذارد؛ سیاستی که می‌خواهد کادرها با چنان روحیه‌ای پرورش یابند که حزب‌گرایی محض بر آنان در درون پیشمرگه مسلط نشود: «هر کادر سیاسی که توان پذیرش این امر را ندارد، به جناح خود بازگردد و بگوید: برادران، من می‌خواهم برای جناح خودم کار کنم؛ خداحافظ، سلامت و پیروز باشید.»

درسته که حاضران در آن نشست گسترده، پیشمرگه و کادرهای (PUK) بودند، اما هدف رئیس مام جلال متوجه ساختن نگاه آنان به آیندۀ این نیرو بود که قرار نیست تنها متعلق به یک حزب باشد. به همین دلیل، بارها بر اهمیت ریشه‌دواندن اندیشۀ اتحاد و تشکیل یک نیروی واحد پیشمرگه در میان اعضای اتحادیه تأکید می‌کند؛ پیش از آنکه این امر به دیگر نیروها و تشکل‌ها تسری یابد: «نقش رهبری سیاسی در درون نیروی پیشمرگۀ کردستان آن است که نیروی پیشمرگۀ کردستان را تقویت کند و نباید به تفاوت دیدگاه‌های سیاسی اجازه دهد که مایۀ اختلاف در کار و کردار یا تفرقه افکنی در درون نیروی پیشمرگۀ کردستان شود. نیروی پیشمرگۀ کردستان یک نیروست، یک نیروی واحد و یکپارچه است؛ توحید نیروی پیشمرگۀ کردستان نزد ما امری مقدس است و به هیچ وجه اجازه نخواهیم داد این نیرو تضعیف شود.»

اگرچه این سخنان ارزشمند رئیس مام جلال در شرایط و اوضاع‌وهوایی متفاوت و بیش از چهل سال پیش ایراد شده، اما این حقیقت همچنان پابرجا و استوار است که (PUK) و شخص مام جلال بیش از هر کس و هر نیروی دیگری مشتاق تحقق این آرمان و هدف ملت‌مان بوده‌اند تا مبادا هر حزب و گروهی برای خود نیروی مسلح جداگانه‌ای داشته باشد.

رئیس مام جلال در همان نشست گسترده، صریحاً بر ضرورت وجود یک نیروی مسلح انقلابی واحد در کردستان تأکید کرد و در این راه تلاش‌ها و ابتکارعمل‌های مستمری داشت. از این‌رو، می‌توان گفت اعلام توحید نیروهای پیشمرگۀ کردستان در این برهۀ سرنوشت‌ساز، تحقق همان آرمان دیرینۀ ملت و اتحادیۀ یهنی کردستان است که در این بخش از سخنان گران‌بهای (مامِ جلال بزرگ) تجلی یافته است: «نیروی ما بسیار بزرگ‌تر از آن است که یک گروه یا تفکر خاص بتواند آن را گردهم آورد. ما می‌خواهیم تمام نیروهای جنبش رهایی‌بخش ملی-دموکراتیک خلق کردستان را با همۀ اختلاف‌نظرهایشان گردآوریم، به کار بگیریم و در برابر دشمن به حرکت درآوریم؛ نه اینکه هر گروه و جریانی به راه خود برود و به دنبال جذب هوادار برای خود باشد. بسیار خرسند می‌بودیم اگر به‌جای ده‌ها هزار کرد سازمان‌یافته، صدها هزار کرد سازمان‌دهی می‌شدند.»

بنابراین، خوشبختانه آن آرمانِ رئیس مام جلال و ما در اتحادیه میهنی کردستان و همۀ مبارزانِ سنگرهای سختِ مبارزات سال‌های (۱۹۷۶ تا ۱۹۹۱) و پس از آن در جنگ علیه تروریسم (داعش) و حراست از خاک اقلیم کردستان، امروز جامۀ عمل پوشید. از این پس، پیشمرگه نیرویی ملی است نه حزبی، و هیچ بهانه‌ای برای کسانی باقی نمانده است که پیش از این با دیدگاهی دیگر به نیروی پیشمرگه می‌نگریستند و به بهانه‌های گوناگون به آن طعنه می‌زدند.

PUKMEDIA